Stały fragment gry

Pętla na szyi Rafy Beniteza zaciska się coraz mocniej Po dzisiejszej traumie, jaką przeżyli kibice "Królewskich" na własnym stadionie, chyba nie niewiele będzie w stanie go uratować.

Temperatura stołka trenerskiego na Santiago Bernabeu zawsze była wysoka, jest to wręcz temat na osobny tekst. Dziś okazało się, że wszystkich problemów, które dręczyły Real w tym sezonie nie da się zanegować jednym meczem, nawet tak wzniosłym, jak El Clasico. Okazało się, że nawet jeśli wygrywasz z Las Palmas i Granadą, ale twoja gra nie przekonuje, a twój bramkarz kilkukrotnie cię ratuje, to w końcu znajdzie się ktoś, kto przyjedzie, obnaży twoje braki i spuści ci łomot.

źródło: bbc,co,uk

Tak też było dziś z Realem. Cristiano po raz kolejny udowodnił, że jest bez formy. Benzema grał, jak gdyby myślami był gdzie indziej. Bale - przez większość meczu nadawał się na bohatera programu "Ktokolwiek widział, Ktokolwiek wie?" lub na poszukiwanego przez Fundację "ITAKA" - po prostu na boisku nie można było go dostrzec. Wszystkie problemy Realu wymieniane przed tym meczem w mediach dziś się nawarstwiły, a Benitez niestety nie pomagał. Oczywiście należy oddać "Królewskim", że gdyby nie Bravo w bramce rywala, to ten mecz mógłby potoczyć się inaczej, ale nie oszukujmy się - różnica pomiędzy Realem a Barceloną była dziś taka, jak przed laty pomiędzy Andrzejem Gołotą a Lennoxem Lewisem. Na boisku zresztą wynik był podobny jak w ringu: nokaut.

Opisuję to co się dziś wydarzyło z perspektywy Realu, ponieważ po prostu jestem jego kibicem, ale - parafrazując nieco przysłowie - należy oddać Barcelonie....co królewskie. Neymar, Suarez i Iniesta prezentowali się dziś kapitalnie. Mówiąc szczerze, chyba nikt nie miałby wielkich obiekcji, gdyby to Brazylijczyk odebrał Złotą Piłkę za rok 2015. Ok, pewnie byłoby to niesprawiedliwe względem Messiego, który miał świetną wiosnę...ale kto wie, czy  - przy całym szacunku dla klasu Argentyńczyka - za rok to Brazylijczyk nie będzie głównym faworytem do najważniejszej indywidualnej nagrody w futbolu?

Nie jest łatwo pisać zapowiedź meczu, o którym napisano już wszystko w ciągu ostatnich paru dni. El Clasico, spotkanie Realu Madryt z Barceloną, zawsze elektryzowało fanów piłki na całym świcie, tak będzie i tym razem.

Pierwsze El Clasico  w tym sezonie przypada na dwunastą kolejkę, a więc oba zespoły podchodzą do tego spotkania z jakimś bagażem doświadczeń z pierwszej części sezonu.  Bagaż Barcelony jest nieco lżejszy niż ten madrycki, nie tylko dlatego, że to Katalończycy są liderem tabeli z trzema punktami przewagi.

Gran Derbi głównym tematem dzisiejszego wydania "Marca"  źródło: www. marca.com

Pal licho pozycję w tabeli, tak mała różnica punktów może zostać zniwelowana w ciągu jednego meczu, a  tych zostało do końca aż 27. Real dźwiga jednak na plecach ciężar narzekań kibiców na niemrawy start sezonu. Bilans wprawdzie nie wygląda źle - 7 zwycięstw, 3 remisy i jedna porażka, ale remisów ze Sportingiem Gijon i Malagą oraz porażki z Sevillą można było uniknąć. Na dodatek, część zwycięstw było wymęczonych tak bardzo, że od oglądania "Królewskich"bolały zęby.

Jednak wyniki nieco poniżej ogromych madryckich oczekiwań to "pikuś" w porównaniu do problemów pozaboiskowych:

• do niedawna kontuzji w drużynie było co niemiara;
• Cristiano Ronaldo w fatalnej formie, na dodatek przebąkuje o odejściu;
• Benzema spędził trochę czasu we francuskim areszcie, tłumacząc się dlaczego wraz z jakimś podejrzanym typkiem szantażował swojego kolegę z kadry  - Mathieu Valbueny - ujawnieniem jego sekstaśmy;
• piłkarze Realu ponoć są niezadowoleni  z taktyki obranej przez Beniteza i spotkali się z nim, by wymóc na nim nieco bardziej ofensywną grę.

Wśród wczorajszych doniesień o odwołanych meczach i rzekomo znalezionych ładunkach wybuchowych w Hanowerze, we Wrocławiu odbywał się mecz Polski z Czechami. Choć był to sparing, to jednak ważne dla wszystkich było, jak nasza kadra poradzi sobie z innym finalistą EURO 2016 bez swoich największych gwiazd.

Kadra Nawałki przystąpiła do tego meczu z nieco przetrąconym kręgosłupem. O ile zamiana Fabiańskiego na Boruca była wymianą jednego regularnie broniącego fachowca na drugiego regularnie broniącego fachowca, o tyle brak Lewandowskiego i Krychowiaka mógł dać się nam we znaki. Obaj są fundamentalnymi postaciami tego zespołu. Pod nieobecność "Lewego" zagraliśmy jednym napastnikiem, a na szpicy zagrał Milik. I ze swojej roli gracz Ajaksu wywiązał się świetnie, zaliczając bramkę i asystę oraz będąc tak naprawdę najlepszym piłkarzem tego meczu. Jednak widać było, że w pewnych momentach brakowało  siły fizycznej, którą zawsze daje Lewandowski. Jego zastępca kilkukrotnie przegrywał siłowe pojedynki ze środkowymi obrońcami rywali, szczególnie z Markiem Suchym.

Zamiast duetu Krychowiak - Zieliński wystąpiło wczoraj trio Jodłowiec - Mączyński - Linetty. Była to druga - oprócz gry jednym napastnikiem - defensywna zmiana w ustawieniu kadry w porównaniu do meczu z Islandią. W trójce tej brak jest zawodnika tak kreatywnego, jak Zieliński. W reprezentacji Tomasz Jodłowiec był do tej pory specjalistą od destrukcji. Z kolei "Mąka" i Linetty to gracze, którzy typowo łączą akcenty defensywne i ofensywne. Choć trzeba przyznać, że gracz Lecha ma inklinacje do gry za napastnikiem i być może to dostrzegł również selekcjoner, dając mu szansę gry nieco wyżej, niż w Lechu.

Mimo tych defensywnych zmian trudno było dostrzec zachowawczość w grze reprezentacji. Podopieczni Nawałki przez pierwsze 15 minut zagrali wysokim pressingiem, który przyniósł skutek w postaci dwóch bramek. Szkoda, że po tak piorunującym początku meczu, nasi kadrowicze oddali pole Czechom, bo na przerwę schodziliśmy "tylko" z przewagą jednej bramki po pięknym golu Krejciego. Na szczęście w drugiej połowie nie pozwoliliśmy rywalom na przewagę, a na dodatek przypieczętowaliśmy zwycięstwo bramką strzeloną po świetnej kontrze.

Czas na oceny indywidualne. Dwumecz z Islandią i Czechami był chyba ostatecznym dowodem na to, że podstawową parą stoperów na tą chwilę stanowi duet Glik - Pazdan. O klasie Glika rozwodzić się nie trzeba, natomiast obrońca Legii - mimo paru błędów przy wyprowadzeniu piłki - udowodnił, że jest w tym momencie o poziom wyżej od Łukasza Szukały. Na lewą obronę wrócił Maciej Rybus. Wprawdzie nie popełnił większych błędów, ale widać było, że Czesi trochę rozpracowali naszą defensywę i dostrzegli, że gracz Tereka Grozny nie trzyma linii, a jego warunki fizyczne nie pomagają mu w wygrywaniu pojedynków główkowych. Kilka razy było gorąco po dośrodkowaniach z głębi pola w strefę Rybusa. W przeciwieństwie do wielu innych dziennikarzy, ja nie jestem optymistą co do Rybusa na lewej obronie, dlatego wolę tam Wawrzyniaka. Wirtuozem gracz Lechii nie jest, ale przynajmniej z lewej strony defensywy gra od zawsze. Po drugiej stronie Jędrzejczyk - nie zachwycił, ale też niczego nie zawalił. Widać po nim, że nie gra regularnie w klubie.

W linii pomocy objawieniem jest Kapustka. Pomocnik Cracovii gra w kadrze, jak gdyby...nie miał układu nerwowego. Już mnie nie dziwi jego bezkompromisowa gra w ofensywie, wczoraj zachwycił mnie jednak kilkoma ważnymi odbiorami, nie tylko tym przy pierwszej bramce. Widać, że chłopak ma pojęcie nie tylko o grze do przodu, ale  również ochotę do gry w defensywie. W srodku pola było całkiem nieźle, ale bez szału. Znów trochę więcej oczekiwałem po Linettym, ale to chyba ciągle nie jest jego czas w kadrze. Mączyński zagrał swoje, a mecz Jodłowca byłby kompletnym, gdyby nie asystował Czechom przy golu. Takich błędów na EURO nie wybaczy nikt.
Zapomniałbym o Grosickim. Ewidentnie rozkręcił się nam "Grosik" w kadrze pod wodzą Nawałki. Problem w tym, że ciągle razi podejmowaniem złych decyzji, niecelnymi dośrodkowaniami i strzałami, przeplatając to ze świetnymi zagraniami. Taki już jego urok - nigdy nie będzie Overmarsem, trzeba się do tego przywyczaić, bo biedę na skrzydłach mamy niesamowitą.

O Miliku już pisałem, więc wspomnę jeszcze o zmiennikach. Właściwie tylko jeden zagrał na tyle długo, że da się go sprawiedliwie ocenić - Thiago Cionek. Grając mu pograć 45 minut, Nawałka udowodnił, że widzi to, co dostrzegają wszyscy - jest problem na środku obrony. Mamy solidną parę: Glik - Pazdan. I nic więcej. Szukała przez problemy z klubem niesamowicie obniżył loty, dlatego właściwie trzeba się zastanowić, czy mamy trzeciego stopera na poziomie. Na tę chwilę chyba go nie mamy. Stąd tak duża - w porównaniu do innych zmienników - szansa dla Cionka. I ten - mimo kontrowersji, jakie wywołuje jego osoba w kadrze - raczej ją wykorzystał, bo błędów się ustrzegł. Jednak, biorąc pod uwagę posuchę na środku obrony, mam nadzieję, że wiosną w reprezentacji zobaczę Jarosława Fojuta. Przekonajmy się, czy nie zaniży poziomu. Jeśli będzie grał tak jak w lidze, to miejsce na EURO będzie mu się należeć.

Kilka dni po zamachach w Paryżu, strach przed terroryzmem znowu zbiera swoje żniwo. Dziś o godz. 20:45 w Brukseli miał odbyć się chyba najciekawszy z dzisiejszych meczów. Wschodząca potęga europejskiej piłki - reprezentacja Belgii - miała się zmierzyć z ciągle urzędującym Mistrzem Europy - Hiszpanią. No właśnie, miała. Mecz został odwołany w związku z zagrożeniem terrorystycznym.

Decyzja ta została podjęta po tym, jak nie udało się - mimo obławy - ująć jednego z terrorystów z Paryża, który uciekł do Belgii. Minister Spraw Wewnętrznych Belgii ogłosił, że stopień zagrożenia terrorystycznego w tym państwie jest największy z możliwych, dlatego też nie moga odbywać się jakiekolwiek wydarzenia o charakterze publicznym, w tym mecze piłkarskie. Choć Hiszpanie byli już w Brukseli, nie wyjdą dziś na boisko. Ciągle nie wiadomo, co z zaplanowaną na weekend kolejką ligi belgijskiej.

źródło: Bruno Fahy | AFP | Getty Images

Dobrze, że ten mecz się nie odbędzie. Zawsze szokiem jest, gdy mecz piłkarski nie może się odbyć z takich powodów, ale chyba lepiej dla wszystkich będzie, jeśli zagrożenie zostanie zminimalizowane. Jeśli  MSW Belgii podjął taką decyzję, to musiał mieć jakieś podstawy, którymi zapewne były raporty służb bezpieczeństwa.

Niestety na dłuższą metę taka sytuacja nie ma sensu. Owszem, strach jest wielki, ale nie można ciągle zyć w strachu przed atakiem terrorystów, bo w pod pręgieżem strachu ludzie przestaną nie tylko chodzić na mecze, ale także wychodzić do sklepu po bułki.

Choć decyzję Belgów oceniam jak najbardziej pozytywnie, czas rozstrzygnąć, jak to wszystko będzie funkcjonowało w przyszłości. Przecież nie odwołamy wszystkich meczów, nie zamkniemy kin, teatrów, sal koncertowych, kawiarni, restauracji. Życie musi toczyć się dalej. My, jako uczestnicy życia sportowego i kulturalnego chyba będziemy musieli się pogodzić  z tym, że nasze funkcjonowanie bedzie nieco utrudnione dokładnymi przeszukaniami przed wejściem na stadion, a czasem pewnie i do innych miejsc publicznych. Innego wyjścia chyba nie ma, bo inaczej pozostanie nam spędzić całe życie na kanapie przed telewizorem.

Wczorajsze wydarzenia z Paryża skłoniły mnie do powrotu do bloga. O serii zamachów w stolicy Francji napisano już wszystko, ale tutaj nie znajdziecie ideologicznych rozważań o sensowności przyjmowania imigrantów i nalotów na przyczółki Państwa Islamskiego w Syrii.

Dożyliśmy pierwszego zamachu terrorystycznego związanego z piłką nożną. Na dodatek, atak ten miał miejsce w państwie, do którego już za parę miesięcy zjadą się kibice z całej Europy, a może i świata, żeby oglądać piłkarzy rywalizujących podczas Mistrzostw Europy. Co z tego, że większość ofiar wczorajszego zamachu zginęła w sali koncertowej i restauracjach? Nie samym futbolem człowiek żyje, szczególnie taki, który wyjeżdża do obcego kraju na kilka - kilkanaście dni, żeby obejrzeć mecz takiego turnieju. Większość tego czasu spędza się na zwiedzaniu miast, biesiadowaniu w knajpach czy braniu udziału w różnych imprezach kulturalnych organizaowanych na miejscu.

Wczorajszy zamach nie był przypadkowy, miał  zasiać ziarno strachu we wszystkich tych, którzy chcieli w czerwcu przyszłego roku stawić się we Francji. I zrobił to skutecznie. Jestem ciekawy, jak wielu kibiców, mających już bilet na mecz EURO 2016, zrezygnowało z wyjazdu tam? Jak wielu posiadaczy wejsciówek zaczęło się wahać, czy wyjazd ma sens? Jak wielu chcących dopingować swoją reprezentację zrezygnowało z zakupu biletu? Wydaje mi się, że takich osób było wiele.

Choć ofiar wczorajszych zamachów było zdecydowanie mniej niż ludzi, którzy zginęli 11 września 2001 w ataku na WTC, to uczucie strachu i bezradności jest równie wielkie. Bo zamachowcy w paręnaście minut zdeptali sposób, w jakim ludzie żyjący w zachodniej cywylizacji spędzają swój czas.

Od wczoraj pojawiają się pytania: co zrobić? Czy przenieść Mistrzostwa Europy do innego kraju? Wydaje mi się, że nie ma na to pytanie dobrej odpowiedzi. Oczywiście można byłoby to zrobić, gdyby znaleziono kraj, który ma gwarancję na bezpieczeństwo. Takiego miejsca jednak nie ma.

Przed Igrzyskami Olimpijskimi w Londynie również obawiano się zamachów. Udało się jednak bezpiecznie zorganizować to wielkie święto sportu. Chyba to samo trzeba uczynić z nadchodzącym turniejem we Francji, wierząc, że połoączone służby bezpieczeństwa wszystkich państw-uczestników będą w stanie zagwarantować bezpieczeństwo.